مشاهده علاقه مندی

ورود / عضویت

اختلال بیش‌فعالی در کودکان چیست | نشانه‌ها و راهکارهای درمانی

موضوعات
جدیدترین مقالات
پربازدید ترین مقالات
اختلال بیش‌فعالی چیست؟
اختلال بیش‌فعالی در کودکان چیست | نشانه‌ها و راهکارهای درمانی

اختلال بیش‌فعالی چیست؟

اختلال بیش‌فعالی (ADD یا ADHD) حالتی از فعال بودن غیرعادی یا غیرمعمول است که مدیریت آن برای افرادی که در اطراف فرد هستند مثل والدین و معلم دشوار است. بیش‌فعالی شامل ترکیبی از مشکلات، مانند مشکل در حفظ توجه، بیش‌فعالی و رفتار تکانشی است. مشکلات عملکرد اجرایی اغلب در این افراد شایع است. کودکان و بزرگسالان مبتلا به بیش‌فعالی با اعتماد به نفس پایین، روابط مشکل‌دار و عملکرد ضعیف در مدرسه دست و پنجه نرم می‌کنند. این بیماری معمولا در کودکی تشخیص داده می‌شود و میانگین سنی برای تشخیص آن ۷ سال است.

 

نشانه‌های ابتلا به اختلال بیش‌فعالی در کودکان چیست؟

  • مشکل تمرکز بر فعالیت ها و به راحتی پرت شدن حواس
  • توجه کم هنگام بازی یا انجام تکالیف مدرسه
  • بی قراری، تکان خوردن، یا در غیر این صورت مشکل در یک جا نشستن
  • نیاز به حرکت یا دویدن مکرر به اطراف به طور مداوم
  • درگیر شدن در فعالیت‌ها با صدای بلند یا مخل
  • زیاده‌روی در صحبت کردن و قطع حرف دیگران
  • در مواردی پرخاشگری

 

نشانه‌های ابتلا به اختلال بیش‌فعالی در کودکان

 

چه راهکارهایی برای درمان این اختلال وجود دارد؟

اختلال بیش‌فعالی در کودک را می‌توان با درمان مناسب مدیریت کرد. راه‌های درمانی زیادی وجود دارد و اینکه کدام یک موثرتر است به هر کودک و خانواده او بستگی دارد. والدین باید برای یافتن بهترین گزینه درمان با درمانگران، معلمان و مربیان بیشترین همکاری را داشته باشند. دو روش برای درمان بیش‌فعالی وجود دارد: رفتاردرمانی که شامل آموزش به والدین هم می‌شود و دیگر روش استفاده از داروها. برای کودکان زیر ۶ سال آموزش والدین در زمینه مدیریت رفتار به عنوان اولین خط درمان قبل از آزمایش دارو توصیه می‌شود. برای ۶ سال به بالا هم دارودرمانی و رفتاردرمانی باهم صورت می‌گیرد. مدارس نیز با اضافه کردن مداخله رفتاری کلاس درس و پشتیبانی می‌توانند بخشی از درمان باشند. یک برنامه درمانی خوب شامل نظارت دقیق بر روند تاثیر درمان در رفتار کودک و ایجاد تغییرات در صورت نیاز است.

 

راهکارهایی برای درمان برای اختلال بیش فعالی

 

رفتاردرمانی یکی از سودمندترین انواع درمان برای اختلال بیش‌فعالی، به ویژه برای کودکان و نوجوانان است، زیرا به شناسایی افکار، احساسات و رفتارهایی که بیشترین تأثیر را دارند کمک می‌کند. در کودکان کوچک‌تر مبتلا به بیش‌فعالی، درمان‌های رفتاری که بر آموزش والدین، مدیریت کلاس درس و مداخلات همسالان متمرکز است، مؤثرترین هستند. رفتاردرمانی نه تنها بر توانایی کودک برای توجه یا نشستن در مدرسه تاثیر می‌گذارد بلکه بر روابط او با خانواده و سایر کودکان نیز اثر دارد. کودکان بیش‌فعال اغلب رفتارهایی از خود نشان می‌دهند که می‌تواند برای دیگران بسیار مخرب باشند. رفتاردرمانی گزینه درمانی مناسبی است که با هدف یادگیری یا تقویت رفتارهای مثبت و حذف رفتارهای ناخواسته و مشکل‌ساز به کاهش این رفتارها کمک می‌کند. رفتاردرمانی شامل موارد زیر است:

  • آموزش والدین در مدیریت رفتار
  • رفتاردرمانی با کودکان
  • مداخلات رفتاری در کلاس درس

 

رفتاردرمانی اولین قدم درمان کودکان بیش‌فعال

برای کودکان خردسالی که در دوره‌های رفتاردرمانی شرکت می‌کنند در صورت همکاری والدین و مربیان نتایج بسیار موثری حاصل خواهد شد. بنابراین آموزش والدین در رابطه با مهارت‌ها و راهبردهای کمک به فرزند اهمیت ویژه‌ای دارد. کودکان خردسال عوارض جانبی بیشتری از داروهای اختلال بیش‌فعالی نسبت به کودکان بزرگ‌تر دارند و اثرات طولانی‌مدت این داروها هنوز به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است.

 

منابع و مراجع اصلی

ADD/ADHD Treatment Without Medicine

https://www.healthline.com/health/adhd/signs#treatment

https://www.healthline.com/health/hyperactivity#causes

https://www.cdc.gov/ncbddd/adhd/treatment.html

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.